facebook circle color 256twitter circle birdyoutube 256
phoneEpi
 
tei atiinas
 
Του Στράτου Στρατηγάκη
Μαθηματικού - ΕρευνητήThis email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Πηγή naftemporiki.gr

Τελειώνει ο Οκτώβριος, έρχεται η παρέλαση και οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου ακόμη δεν γνωρίζουν την κατανομή των σχολών στα επιστημονικά πεδία. Βάσει του νόμου του κ. Γαβρόγλου πρέπει μέχρι τις 30 Μαΐου κάθε χρόνο να ανακοινώνεται η ακριβής κατανομή των Τμημάτων και ο αριθμός των εισακτέων που θα ισχύσει την επόμενη χρονιά. Έτσι οι υποψήφιοι θα μπορούν, ξεκινώντας την προετοιμασία τους για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις της επόμενης χρονιάς, να κάνουν τις επιλογές τους, γνωρίζοντας τους όρους εισαγωγής. Ειδικά για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2020 η προθεσμία ήταν μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου.
 
Υπάρχει, δηλαδή, καθυστέρηση σχεδόν ένα μήνα από την προθεσμία που έδινε ειδικά για φέτος ο νόμος Γαβρόγλου. Θα μου πείτε άλλαξε η κυβέρνηση, άλλαξαν υπουργοί, υφυπουργοί και σύμβουλοι. Χρειάζεται χρόνος μέχρι να βρουν τα πατήματά τους οι νέοι. Σωστό, αλλά το πρόβλημά μας δεν είναι πολιτικό. Δεν χρειάζεται να αποφασίσει για κάτι τέτοιο η υπουργός. Αυτό έλειπε να αποφασίζει και για τα τόσο μικρά θέματα η υπουργός. Το θέμα είναι διοικητικό. Θα έπρεπε το αρμόδιο τμήμα του υπουργείου να έχει κάνει τη δουλειά και η υπουργός απλά να υπογράψει την απόφαση.
 
Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει ένας σταθερός διοικητικός μηχανισμός, που λειτουργεί ανεξάρτητα από τον εκάστοτε υπουργό Παιδείας. Για να πιάσουμε το θέμα από την αρχή δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου διοικητικός μηχανισμός, αφού το υπουργείο Παιδείας λειτουργεί με αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, που σήμερα είναι στο υπουργείο και αύριο δεν είναι. Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει η διοίκηση μ’ αυτόν τον τρόπο. Είναι ευθύνη όλων των προηγούμενων υπουργών Παιδείας ότι δεν έλυσαν το πρόβλημα. Όλοι αναγγέλλουν τη μία αλλαγή μετά την άλλη, όλοι τα αλλάζουν όλα και όλο και χειρότερα γίνονται τα πράγματα, αλλά αρνούνται να στελεχώσουν τις υπηρεσίες του υπουργείου με μόνιμο διοικητικό προσωπικό, ώστε ο διοικητικός μηχανισμός να λειτουργεί. Ας μην ξεχνάμε ότι το υπουργείο Παιδείας έχει να διαχειριστεί τους περισσότερους υπαλλήλους από κάθε άλλο Υπουργείο και έχει πάρα πολλούς εποπτευόμενους φορείς.
 
Τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης είναι να εκδίδονται αποφάσεις και μετά να έχουμε ανακοινοποίηση στο ορθό ή να έχουμε διορθώσεις σφαλμάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην Υπουργική Απόφαση με τις αντιστοιχίες των τμημάτων πληροφορηθήκαμε ότι το Οικονομικό Τμήμα και το τμήμα Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου έχουν έδρα τα… Τρίκαλα. Τα συνεχή λάθη δημιουργούν την ανάγκη συνεχών διορθώσεων και, φυσικά, την απώλεια πολλών εργατοωρών.
 
Γιατί κανείς υπουργός δεν λύνει το θέμα, ώστε να αποκτήσει το υπουργείο το απαραίτητο προσωπικό και να μπορεί να λειτουργεί όπως πρέπει; Γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται. Οι πιο προχωρημένοι υπουργοί Παιδείας έχουν εξαγγείλει ότι θα μειώσουν τον αριθμό των αποσπασμένων εκπαιδευτικών, για να επιστρέψουν τάχα μου οι εκπαιδευτικοί στις τάξεις, αλλά κανείς δεν πάει παραπέρα.
 
Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρό για όποιον υπουργό θέλει να αρχίσει από κάπου να φτιάχνει τα πράγματα. Το υπουργείο Παιδείας χρειάζεται μόνιμο διοικητικό προσωπικό για να μπορεί να λειτουργήσει με στοιχειώδη επάρκεια, να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του και να μην παραβιάζει τις προθεσμίες που το ίδιο επιβάλλει δια νόμου. Περιμένουμε, λοιπόν, την ανακοίνωση της ακριβούς κατάταξης των τμημάτων στα Επιστημονικά Πεδία που έπρεπε να έχει δημοσιευτεί μέχρι το τέλος του προηγούμενου μήνα.
 
 
Πηγή: naftemporiki

Του Στράτου Στρατηγάκη

Μαθηματικού - Ερευνητή

 exetaseis2
 
Με την ολοκλήρωση του κυρίως μέρους των πανελληνίων εξετάσεων μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τα θέματα, το βαθμό δυσκολίας τους και την έκταση της ύλης που κάλυπταν. Τα συμπεράσματα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους υποψηφίους ως οδηγός για τις εξετάσεις της επόμενης χρονιάς, ώστε η μελέτη τους να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Βέβαια στην Ελλάδα ζούμε και μπορεί του χρόνου να αλλάξει το στυλ των θεμάτων, χωρίς καμία προειδοποίηση, αλλά η τάση που παρατηρείται τα δύο τελευταία χρόνια καλό θα είναι να παγιωθεί. Με την ολοκλήρωση του κυρίως μέρους των πανελληνίων εξετάσεων μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τα θέματα, το βαθμό δυσκολίας τους και την έκταση της ύλης που κάλυπταν. Τα συμπεράσματα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους υποψηφίους ως οδηγός για τις εξετάσεις της επόμενης χρονιάς, ώστε η μελέτη τους να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Βέβαια στην Ελλάδα ζούμε και μπορεί του χρόνου να αλλάξει το στυλ των θεμάτων, χωρίς καμία προειδοποίηση, αλλά η τάση που παρατηρείται τα δύο τελευταία χρόνια καλό θα είναι να παγιωθεί. 
 
Οι εισαγωγικές εξετάσεις έχουν σκοπό να ορίσουν ποιοι υποψήφιοι θα εισαχθούν στις περιζήτητες σχολές, ποιοι θα εισαχθούν στις υπόλοιπες και ποιοι δεν θα εισαχθούν σε καμία σχολή. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, η ομαλή κατανομή των υποψηφίων στη βαθμολογική κλίμακα. Συνεπώς οι θεματοδότες πρέπει να επινοήσουν ένα θέμα που δεν θα λύνει παρά μόνο το 10% των υποψηφίων, ένα άλλο που θα το λύνει μόνο το 20% των υποψηφίων, ώστε να επιτύχουν την ομαλή κατανομή των υποψηφίων στη βαθμολογική κλίμακα. 
 
Μέχρι πριν δύο χρόνια η εξέταση στα Μαθηματικά στηριζόταν στην ύλη κυρίως της Γ Λυκείου και η επίλυση των δύσκολων ασκήσεων απαιτούσε τεχνάσματα και τρικ που μάθαιναν οι υποψήφιοι ως μεθοδολογίες. Αυτή η λογική σκοτώνει τη γνώση και το μυαλό του υποψηφίου. Είχε επίσης ως αποτέλεσμα να χωρίζουν οι μαθητές τα Μαθηματικά σε χρήσιμα και «άχρηστα», για την εισαγωγή στην Ανώτατη Εκπαίδευση.
Τα δύο τελευταία χρόνια βλέπουμε μια αλλαγή στις απαιτήσεις του διαγωνίσματος των Μαθηματικών. Ζητούνται γνώσεις και από προηγούμενες τάξεις, όπως πέρυσι με την τριγωνομετρία και φέτος με τη γεωμετρία. Αυτό σημαίνει ότι πηγαίνουμε προς την εξέταση των συνολικών γνώσεων του υποψηφίου στο μάθημα και όχι μόνο στην ύλη της Γ Λυκείου. Ο νέος τρόπος εξέτασης είναι πιο δίκαιος γιατί ο υποψήφιος εξετάζεται σε μεγαλύτερης έκτασης ύλη, μικρότερου βαθμού δυσκολίας στο κάθε θέμα. Θα πρέπει, βέβαια, οι θεματοδότες να μελετούν προσεκτικά τα στατιστικά στοιχεία των επιδόσεων, ώστε να μειωθεί το ποσοστό των υποψηφίων που γράφουν πολύ χαμηλούς βαθμούς. Πέρυσι οι υποψήφιοι της ομάδας προσανατολισμού οικονομίας και πληροφορικής που έγραψαν βαθμό μικρότερο του 5 στα 20 έφτασε το 50%! Θα δούμε τα φετινά στατιστικά να δούμε αν βελτιώθηκε το ποσοστό. Φυσικά οι επιδόσεις αυτές δεν έχουν επίπτωση στην εισαγωγή στις Ανώτατες Σχολές, αφού ο αριθμός των εισακτέων είναι προκαθορισμένος. Απλά εισήχθησαν πέρυσι μαθητές σε Πανεπιστημιακές Σχολές της Αθήνας με βαθμό στα Μαθηματικά κάτω από τη βάση.
 
Στη Χημεία ζητήθηκε κρίση και εφαρμογή των ορισμών. Όχι σε όλα τα θέματα, αλλά δεν μπορούσε ένας υποψήφιος να γράψει 20 αν δεν είχε σε βάθος γνώση των πραγμάτων. Δεν αρκούσαν οι μεθοδολογίες, που συνήθως διδάσκονται, για να φτάσει κανείς στο άριστα. 
 
Στη Βιολογία η παπαγαλία θα έφερνε σε αδιέξοδο όποιον μαθητή είχε προετοιμαστεί με αυτόν τον τρόπο. Η απαίτηση και εδώ ήταν όχι απλά η γνώση αλλά η βαθιά κατανόηση των εννοιών και η εξαγωγή συμπερασμάτων με βάση αυτή την κατανόηση.
 
Παρά τις επιμέρους διαφωνίες αρκετών εκπαιδευτικών, με ενστάσεις για ασάφειες στα θέματα των Αρχών Οικονομικής Θεωρίας από την Ένωση Οικονομολόγων Εκπαιδευτικών, κάποιες διαμαρτυρίες για το Β2 της Φυσικής, η γενική εικόνα είναι ότι τα θέματα βρίσκονται σε σωστό δρόμο. Στηρίζονται όχι απλά στη γνώση της ύλης, αλλά στη βαθιά της κατανόηση που επιτρέπει την απάντηση σε ερωτήσεις κρίσης. Αυτός είναι, πιστεύω, ο κοινός παρονομαστής του νέου ύφους των θεμάτων. Πάνω σ’ αυτή την αρχή πρέπει να γίνει η προετοιμασία των υποψηφίων για τις επόμενες πανελλήνιες εξετάσεις.
 
Πρέπει, όμως, να οριστικοποιηθεί το ύφος τους και να γίνουν γνωστές οι απαιτήσεις των εξεταστών από τους υποψηφίους, ώστε να μην έχουμε αιφνιδιασμούς, που σημαίνει ότι κάποιοι είναι πιο τυχεροί που κατάφεραν να προβλέψουν την τάση. Αυτό είναι έξω από τη διαδικασία της μάθησης. Είναι σωστό να δημοσιεύονται πρότυπα διαγωνίσματα που θα δίνουν το ύφος και τη λογική των θεμάτων, ώστε οι υποψήφιοι να προετοιμάζονται στη σωστή κατεύθυνση και να σταματήσουν οι φήμες που κυκλοφορούν κάθε χρόνο για το τι θα εξεταστεί.
 
Φοιτητές
 
Του Στράτου Στρατηγάκη
Μαθηματικού - ερευνητή
Πηγή: naftemporiki.gr
 
106 φοιτητές παρέδωσαν την ίδια εργασία στο μάθημα Δυναμικά Μαθηματικά Υποδείγματα στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πατρών. Εργασίες γράφονται για λογαριασμό φοιτητών πολλά χρόνια τώρα. Μια περιήγηση στο internet θα σας δώσει διευθύνσεις και τηλέφωνα. Αυτή η πρακτική ξεκίνησε στην Αμερική με τους ξένους φοιτητές που είχαν πρόβλημα με τη γλώσσα και ήρθε εδώ και πολλά χρόνια και στα μέρη μας.Το εντυπωσιακό είναι ότι προσπάθησαν 106 φοιτητές να περάσουν το μάθημα με την ίδια εργασία. Υποθέτω ότι έγινε για λόγους κόστους. Εγείρεται, όμως, το ερώτημα: Είναι απλή τεμπελιά ή υπάρχει κάτι άλλο, που ευνοεί τέτοιες πρακτικές;
 
Η βάση του τμήματος ήταν το 2017 11.386 μόρια, το 2016 ήταν 12.307 μόρια και το 2015 διαμορφώθηκε στα 12.849 μόρια. Οι υποψήφιοι που εισήχθησαν στο τμήμα, δηλαδή, έγραψαν στα Μαθηματικά βαθμούς από 05 μέχρι 08 περίπου. Αυτό σημαίνει ότι δεν ξέρουν Μαθηματικά. Δεν μπορούν, συνεπώς, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του συγκεκριμένου μαθήματος.
 
Φυσικά δε γίνεται να μάθουν τα παιδιά τα Μαθηματικά που δεν έμαθαν στα 12 χρόνια του σχολείου, άρα βρίσκονται σε αδιέξοδο όταν έχουν να αντιμετωπίσουν το συγκεκριμένο μάθημα. Πρόκειται γι’ αυτό που επισημαίνει στην ετήσια έκθεσή της η Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ), ότι οι φοιτητές δεν έχουν το υπόβαθρο για να παρακολουθήσουν τα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο. Η σημαντικότερη συνέπεια αυτού είναι η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των σπουδών τους ή, ακόμη, και η εγκατάλειψη των σπουδών.
 
Εισαχθέντες - Πτυχιούχοι
 
Στο διάγραμμα βλέπουμε την εξέλιξη του φοιτητικού πληθυσμού των Πανεπιστημίων από το 2003-2004 μέχρι το 2014-2015, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας. Η πράσινη γραμμή μας δείχνει τον αριθμό των φοιτητών που βρίσκονται στα κανονικά εξάμηνα της φοίτησής τους, δηλαδή σε ένα τμήμα τετραετούς φοίτησης μέχρι το 8ο εξάμηνο. Παρατηρούμε ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά αυτού του αριθμού την τελευταία δωδεκαετία. Η μπλε γραμμή δείχνει το πλήθος των φοιτητών που παίρνουν κάθε χρόνο πτυχίο. Ο αριθμός αυτός μένει περίπου σταθερός, με περίπου 30.000 φοιτητές να παίρνουν κάθε χρόνο το πτυχίο τους. Η κόκκινη γραμμή δείχνει το πλήθος των φοιτητών που έχουν ολοκληρώσει τα κανονικά εξάμηνα σπουδών και δεν έχουν πάρει το πτυχίο τους. Βλέπουμε ότι το 2004 ο αριθμός τους ήταν 106.925 φοιτητές και δώδεκα χρόνια μετά, το 2015 έφτασαν τους 213.098 φοιτητές. Πρόκειται για τους λιμνάζοντες φοιτητές, που κακώς αποκαλούνταν αιώνιοι.
 
Ο αριθμός τους, λοιπόν, διπλασιάστηκε σε δώδεκα χρόνια. Η οικονομική κρίση που βιώνουμε δεν αποτελεί μια αποτελεσματική εξήγηση, γιατί από 106.925 που ήταν το 2004 έφτασαν τους 178.826 το 2011, που αρχίσαμε να βιώνουμε την κρίση στο πετσί μας. Βλέπουμε, φυσικά, ότι μετά το 2013 προστέθηκαν περίπου 30.000 επιπλέον λιμνάζοντες φοιτητές και ένα μέρος αυτής της αύξησης οφείλεται και στην κρίση, αλλά η γραμμή είχε αρχίσει να τραβάει την ανηφόρα από πολύ νωρίτερα.
 
Η άποψή μου είναι ότι τα παιδιά δυσκολεύονται πολύ να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους γιατί δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στη δυσκολία των μαθημάτων.
 
Με την αλλαγή του συστήματος εισαγωγικών εξετάσεων που έγινε το 2000 επί υπουργίας Γεράσιμου Αρσένη, η ύλη των εξεταζομένων μαθημάτων μειώθηκε δραστικά, με αποτέλεσμα οι νέοι φοιτητές να υστερούν σε γνώσεις. Ταυτόχρονα άρχισε και μία συνεχής αλλαγή στο εξεταστικό σύστημα, που ξεκίνησε με πανελλήνιες εξετάσεις σε 14 μαθήματα στη Β και τη Γ Λυκείου, υπέστη τόσες πολλές συνεχείς και ουσιαστικές αλλαγές που αποσυντόνισαν τους πάντες. Ας θυμηθούμε μερικές: Καταργήθηκαν οι εξετάσεις στη Β Λυκείου, τα εξεταζόμενα μαθήματα μειώθηκαν από 14 σε 9, μετά σε 6 ή 7, μετά σε 4 ή 5 και τώρα η πλειοψηφία των υποψηφίων θα εξετάζεται σε 4 μαθήματα.
 
Οι συνεχείς αλλαγές συνοδεύτηκαν με συνεχείς περικοπές της ύλης, με αποτέλεσμα οι υποψήφιοι να γνωρίζουν όλο και λιγότερα πράγματα και να παπαγαλίζουν όλο και περισσότερο. Όλα αυτά έγιναν στην προσπάθεια να μειωθεί ο φόρτος εργασίας και το άγχος των υποψηφίων. Απέτυχαν και οι δύο στόχοι, αφού οι υποψήφιοι εξακολουθούν να εργάζονται πολύ σκληρά και να αγχώνονται υπερβολικά.
 
Αυτό που μας έμεινε είναι ο διπλασιασμός των λιμναζόντων φοιτητών, που δημιουργεί απόγνωση στους φοιτητές και τους οδηγεί σε αδιέξοδα. Τα στοιχεία αυτά τα έχει το Υπουργείο Παιδείας, εδώ και χρόνια, και η μόνη λύση που προτάθηκε είναι να διαγράφονται οι «αιώνιοι» φοιτητές.
 
Λύση που κινείται στη λογική «πονάει κεφάλι κόψει κεφάλι». Λύση σημαίνει να εντοπίσεις το πρόβλημα, να ψάξεις τις αιτίες που το δημιουργούν και να προσπαθήσεις με συγκεκριμένα μέτρα να το λύσεις, να μειώσεις δηλαδή τον αριθμό των λιμναζόντων φοιτητών. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έσκυψε στο πρόβλημα, κανείς δεν προσπάθησε να το διορθώσει και βρισκόμαστε πάλι να συζητάμε για ένα καινούριο σύστημα εισαγωγής, που φοβάμαι ότι, για ακόμα μία φορά, δεν θα αντιμετωπίζει το πραγματικό πρόβλημα.