facebook circle color 256twitter circle birdyoutube 256
phoneEpi
Ισορροπία
 
Του Στράτου Στρατηγάκη
Μαθηματικού - Ερευνητή
Συνεργάτης των Φροντιστηρίων Επί
Πηγή: naftemporiki.gr
Αλλάζουν πολλά στην εκπαίδευση, σε όλο το εύρος της. Κάποιες από τις αλλαγές και ο συνδυασμός τους θα δημιουργήσουν ένα νέο τύπο μαθητή. Ένα μαθητή που θα βρίσκεται χαλαρά στο σχολείο 13 χρόνια: δύο χρόνια στο νηπιαγωγείο, έξι χρόνια στη δημοτικό, τρία χρόνια στο γυμνάσιο και δύο χρόνια στο λύκειο και τον 14ο χρόνο θα του λένε τώρα πρέπει να διαβάσεις σκληρά γιατί έχεις μπροστά σου τις εισαγωγικές εξετάσεις.
Μόνο που αυτός δεν θα μπορεί να το κάνει μετά από 13 χρόνια χαλαρότητας.Ας δούμε τα πράγματα από την αρχή.
 
Το Υπουργείο Παιδείας παίρνει μέτρα, ώστε να έχουμε πιο ξεκούραστους μαθητές.
Στο Δημοτικό καθιέρωσε δύο Σαββατοκύριακα με την τσάντα να μένει στο σχολείο, ώστε να μην υπάρχει μελέτη στο σπίτι, αλλά μόνο παιγνίδι.
Στο Γυμνάσιο και το Λύκειο πάμε για έναρξη των μαθημάτων στις 9.
Στο Γυμνάσιο στις εξετάσεις του Ιουνίου η Γ Γυμνασίου εξετάζεται σε 4 μόνο μαθήματα. 
Στην Α Λυκείου τα εξεταζόμενα μαθήματα γίνονται, από φέτος, 8, στη Β Λυκείου γίνονται 6 και στη Γ Λυκείου είναι 4.
Η μείωση των εξεταζομένων μαθημάτων και η αύξηση των ημερών διδασκαλίας ακούγεται καλό, αλλά κρύβει παγίδες εφησυχασμού για τους μαθητές. Το Υπουργείο μειώνει τα εξεταζόμενα μαθήματα και για όσα μαθήματα δεν θα εξετάζονται τον Ιούνιο επιβάλλει ακόμη ένα τετραμηνιαίο διαγώνισμα στο 2ο τετράμηνο, προσπαθώντας να ισοφαρίσει τη μη εξέταση του μαθήματος τον Ιούνιο. Δεν είναι, όμως, το ίδιο.
Το διαγώνισμα του β τετραμήνου γίνεται σε διευρυμένη ύλη, αφού είναι επαναληπτικό. Οι εξετάσεις του Ιουνίου,όμως, λέγονται γραπτές ανακεφαλαιωτικές εξετάσεις διεξάγονται στα 2/3 της διδαχθείσης ύλης και σκοπός τους είναι η επανάληψη όλης της ύλης της χρονιάς, ώστε οι μαθητές να “τακτοποιήσουν” στο μυαλό τους όλα όσα πρέπει να θυμούνται στην επόμενη τάξη. Γι’ αυτό και “πέφτουν” στις εξετάσεις κάθε χρόνο τα sos. Ακριβώς γιατί αυτά είναι που πρέπει να θυμούνται οι μαθητές. Δεν είναι χαζοί οι καθηγητές. Γνωρίζουν ότι οι μαθητές γνωρίζουν τι περίπου θα τους ζητηθεί. Αλλά αυτά είναι όσα πρέπει να θυμούνται.

Υπάρχει και άλλος ένας λόγος που γίνονται οι εξετάσεις. Είναι μία εκτίμηση των επιδόσεων του μαθητή. Αν δεν γράψει καλά στην Άλγεβρα, για παράδειγμα, τότε έχει μία προειδοποίηση ότι κάτι δεν πάει καλά και κάτι πρέπει να αλλάξει. Οι μαθητές της Β Λυκείου της θετικής κατεύθυνσης δεν θα εξεταστούν τον Ιούνιο στην άλγεβρα, τη γεωμετρία, τη φυσική και τη χημεία. Πρόκειται για τα μαθήματα η ύλη των οποίων είναι απαραίτητη για την επιτυχία τους στις πανελλήνιες εξετάσεις.  Ειδικά με το νέο ύφος των εξετάσεων, που απαιτούνται όλες οι γνώσεις όλων των τάξεων, είναι απαραίτητη η άριστη γνώση αυτών των μαθημάτων. Δεν υπάρχει, όμως, ούτε επανάληψη ούτε αποτίμηση της κατάκτησης της γνώσης, διαδικασίες απαραίτητες για την επιτυχή ολοκλήρωση της ύλης. Όλοι γνωρίζουμε πως ότι δεν καλύπτει το σχολείο θα το καλύψει το φροντιστήριο…
Έχουμε, δηλαδή, δύο τύπους σχολείου. Την χαλαρή κατάσταση από το νηπιαγωγείο μέχρι και τη Β Λυκείου και μετά την Γ Λυκείου, που έχει μία τελείως διαφορετική φυσιογνωμία.
Στη Γ Λυκείου που και επίσημα θα είναι έτος προετοιμασίας για το Πανεπιστήμιο πρέπει ο μαθητής να αλλάξει φιλοσοφία και τρόπο ζωής, εντελώς ξαφνικά.
Τα μαθήματα στο σχολείο θα είναι ουσιαστικά αυτά στα οποία θα εξεταστεί στις εισαγωγικές εξετάσεις. Θα διδάσκονται 6 ώρες την εβδομάδα και η ύλη, όπως φάνηκε από τα προγράμματα σπουδών που ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας, θα είναι μεγάλη.
Το… χαλαρό παιδί μας, θα βρεθεί απότομα σε μία νέα κατάσταση.
Μεγάλη ύλη που θεωρεί γνωστό ό,τι διδάχθηκε μέχρι τώρα και υψηλές απαιτήσεις γιατί ο ανταγωνισμός στις περιζήτητες σχολές είναι οξύτατος.Πώς θα μπορέσει να ανταποκριθεί ο μαθητής στο νέο περιβάλλον μάθησης και τις νέες απαιτήσει;. Όταν έχεις μάθει να διαβάζεις μισή ώρα την ημέρα και να παίρνεις 20 ξαφνικά ζορίζεσαι, μου έλεγε ένας μαθητής. Και πράγματι αυτή είναι η πραγματική εικόνα. Με μισή ώρα διάβασμα την ημέρα τα παιδιά έχουν υψηλή βαθμολογία, δεν έχουν και τις επαναληπτικές εξετάσεις να τους ταρακουνήσουν σε περίπτωση αποτυχίας και φτάνουν στην Γ Λυκείου με λειψές γνώσεις και περισσή αυτοπεποίθηση.
Μέτριοι και κάτω μαθητές νομίζουν ότι είναι αριστούχοι και άντε να τους προσγειώσεις στην πραγματικότητα, αυτούς και τους γονείς τους, που νομίζουν ότι όλα βαίνουν καλώς. Άσε που δεν προλαβαίνεις να τους μάθεις όσα δεν γνωρίζουν ενώ οι ίδιοι πιστεύουν ότι τα ξέρουν πολύ καλά.
 
Το ζητούμενο είναι, όπως πάντα, η ισορροπία.
Μην αφήνεις τα παιδιά χαλαρά σε όλο το σχολείο και την τελευταία χρονιά τους ζητάς πράγματα στα οποία δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Πρέπει να υπάρχει μία ενιαία αντιμετώπιση σε όλο το λύκειο, τουλάχιστον. Το σωστό είναι να υπάρχει προοδευτικός βαθμός δυσκολίας καθώς το παιδί μεγαλώνει και όχι να πέφτουν ξαφνικά στο κεφάλι του 6 ώρες μαθηματικά, 6 ώρες φυσική και 6 ώρες χημείας την εβδομάδα, με μεγάλη ύλη, που ο μέτριος μαθητής θα “χαθεί” από τον Οκτώβρη.
 
 
Πηγή: naftemporiki

Του Στράτου Στρατηγάκη

Μαθηματικού - Ερευνητή

 exetaseis2
 
Με την ολοκλήρωση του κυρίως μέρους των πανελληνίων εξετάσεων μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τα θέματα, το βαθμό δυσκολίας τους και την έκταση της ύλης που κάλυπταν. Τα συμπεράσματα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους υποψηφίους ως οδηγός για τις εξετάσεις της επόμενης χρονιάς, ώστε η μελέτη τους να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Βέβαια στην Ελλάδα ζούμε και μπορεί του χρόνου να αλλάξει το στυλ των θεμάτων, χωρίς καμία προειδοποίηση, αλλά η τάση που παρατηρείται τα δύο τελευταία χρόνια καλό θα είναι να παγιωθεί. Με την ολοκλήρωση του κυρίως μέρους των πανελληνίων εξετάσεων μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τα θέματα, το βαθμό δυσκολίας τους και την έκταση της ύλης που κάλυπταν. Τα συμπεράσματα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους υποψηφίους ως οδηγός για τις εξετάσεις της επόμενης χρονιάς, ώστε η μελέτη τους να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Βέβαια στην Ελλάδα ζούμε και μπορεί του χρόνου να αλλάξει το στυλ των θεμάτων, χωρίς καμία προειδοποίηση, αλλά η τάση που παρατηρείται τα δύο τελευταία χρόνια καλό θα είναι να παγιωθεί. 
 
Οι εισαγωγικές εξετάσεις έχουν σκοπό να ορίσουν ποιοι υποψήφιοι θα εισαχθούν στις περιζήτητες σχολές, ποιοι θα εισαχθούν στις υπόλοιπες και ποιοι δεν θα εισαχθούν σε καμία σχολή. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, η ομαλή κατανομή των υποψηφίων στη βαθμολογική κλίμακα. Συνεπώς οι θεματοδότες πρέπει να επινοήσουν ένα θέμα που δεν θα λύνει παρά μόνο το 10% των υποψηφίων, ένα άλλο που θα το λύνει μόνο το 20% των υποψηφίων, ώστε να επιτύχουν την ομαλή κατανομή των υποψηφίων στη βαθμολογική κλίμακα. 
 
Μέχρι πριν δύο χρόνια η εξέταση στα Μαθηματικά στηριζόταν στην ύλη κυρίως της Γ Λυκείου και η επίλυση των δύσκολων ασκήσεων απαιτούσε τεχνάσματα και τρικ που μάθαιναν οι υποψήφιοι ως μεθοδολογίες. Αυτή η λογική σκοτώνει τη γνώση και το μυαλό του υποψηφίου. Είχε επίσης ως αποτέλεσμα να χωρίζουν οι μαθητές τα Μαθηματικά σε χρήσιμα και «άχρηστα», για την εισαγωγή στην Ανώτατη Εκπαίδευση.
Τα δύο τελευταία χρόνια βλέπουμε μια αλλαγή στις απαιτήσεις του διαγωνίσματος των Μαθηματικών. Ζητούνται γνώσεις και από προηγούμενες τάξεις, όπως πέρυσι με την τριγωνομετρία και φέτος με τη γεωμετρία. Αυτό σημαίνει ότι πηγαίνουμε προς την εξέταση των συνολικών γνώσεων του υποψηφίου στο μάθημα και όχι μόνο στην ύλη της Γ Λυκείου. Ο νέος τρόπος εξέτασης είναι πιο δίκαιος γιατί ο υποψήφιος εξετάζεται σε μεγαλύτερης έκτασης ύλη, μικρότερου βαθμού δυσκολίας στο κάθε θέμα. Θα πρέπει, βέβαια, οι θεματοδότες να μελετούν προσεκτικά τα στατιστικά στοιχεία των επιδόσεων, ώστε να μειωθεί το ποσοστό των υποψηφίων που γράφουν πολύ χαμηλούς βαθμούς. Πέρυσι οι υποψήφιοι της ομάδας προσανατολισμού οικονομίας και πληροφορικής που έγραψαν βαθμό μικρότερο του 5 στα 20 έφτασε το 50%! Θα δούμε τα φετινά στατιστικά να δούμε αν βελτιώθηκε το ποσοστό. Φυσικά οι επιδόσεις αυτές δεν έχουν επίπτωση στην εισαγωγή στις Ανώτατες Σχολές, αφού ο αριθμός των εισακτέων είναι προκαθορισμένος. Απλά εισήχθησαν πέρυσι μαθητές σε Πανεπιστημιακές Σχολές της Αθήνας με βαθμό στα Μαθηματικά κάτω από τη βάση.
 
Στη Χημεία ζητήθηκε κρίση και εφαρμογή των ορισμών. Όχι σε όλα τα θέματα, αλλά δεν μπορούσε ένας υποψήφιος να γράψει 20 αν δεν είχε σε βάθος γνώση των πραγμάτων. Δεν αρκούσαν οι μεθοδολογίες, που συνήθως διδάσκονται, για να φτάσει κανείς στο άριστα. 
 
Στη Βιολογία η παπαγαλία θα έφερνε σε αδιέξοδο όποιον μαθητή είχε προετοιμαστεί με αυτόν τον τρόπο. Η απαίτηση και εδώ ήταν όχι απλά η γνώση αλλά η βαθιά κατανόηση των εννοιών και η εξαγωγή συμπερασμάτων με βάση αυτή την κατανόηση.
 
Παρά τις επιμέρους διαφωνίες αρκετών εκπαιδευτικών, με ενστάσεις για ασάφειες στα θέματα των Αρχών Οικονομικής Θεωρίας από την Ένωση Οικονομολόγων Εκπαιδευτικών, κάποιες διαμαρτυρίες για το Β2 της Φυσικής, η γενική εικόνα είναι ότι τα θέματα βρίσκονται σε σωστό δρόμο. Στηρίζονται όχι απλά στη γνώση της ύλης, αλλά στη βαθιά της κατανόηση που επιτρέπει την απάντηση σε ερωτήσεις κρίσης. Αυτός είναι, πιστεύω, ο κοινός παρονομαστής του νέου ύφους των θεμάτων. Πάνω σ’ αυτή την αρχή πρέπει να γίνει η προετοιμασία των υποψηφίων για τις επόμενες πανελλήνιες εξετάσεις.
 
Πρέπει, όμως, να οριστικοποιηθεί το ύφος τους και να γίνουν γνωστές οι απαιτήσεις των εξεταστών από τους υποψηφίους, ώστε να μην έχουμε αιφνιδιασμούς, που σημαίνει ότι κάποιοι είναι πιο τυχεροί που κατάφεραν να προβλέψουν την τάση. Αυτό είναι έξω από τη διαδικασία της μάθησης. Είναι σωστό να δημοσιεύονται πρότυπα διαγωνίσματα που θα δίνουν το ύφος και τη λογική των θεμάτων, ώστε οι υποψήφιοι να προετοιμάζονται στη σωστή κατεύθυνση και να σταματήσουν οι φήμες που κυκλοφορούν κάθε χρόνο για το τι θα εξεταστεί.
 
Φοιτητές
 
Του Στράτου Στρατηγάκη
Μαθηματικού - ερευνητή
Πηγή: naftemporiki.gr
 
106 φοιτητές παρέδωσαν την ίδια εργασία στο μάθημα Δυναμικά Μαθηματικά Υποδείγματα στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πατρών. Εργασίες γράφονται για λογαριασμό φοιτητών πολλά χρόνια τώρα. Μια περιήγηση στο internet θα σας δώσει διευθύνσεις και τηλέφωνα. Αυτή η πρακτική ξεκίνησε στην Αμερική με τους ξένους φοιτητές που είχαν πρόβλημα με τη γλώσσα και ήρθε εδώ και πολλά χρόνια και στα μέρη μας.Το εντυπωσιακό είναι ότι προσπάθησαν 106 φοιτητές να περάσουν το μάθημα με την ίδια εργασία. Υποθέτω ότι έγινε για λόγους κόστους. Εγείρεται, όμως, το ερώτημα: Είναι απλή τεμπελιά ή υπάρχει κάτι άλλο, που ευνοεί τέτοιες πρακτικές;
 
Η βάση του τμήματος ήταν το 2017 11.386 μόρια, το 2016 ήταν 12.307 μόρια και το 2015 διαμορφώθηκε στα 12.849 μόρια. Οι υποψήφιοι που εισήχθησαν στο τμήμα, δηλαδή, έγραψαν στα Μαθηματικά βαθμούς από 05 μέχρι 08 περίπου. Αυτό σημαίνει ότι δεν ξέρουν Μαθηματικά. Δεν μπορούν, συνεπώς, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του συγκεκριμένου μαθήματος.
 
Φυσικά δε γίνεται να μάθουν τα παιδιά τα Μαθηματικά που δεν έμαθαν στα 12 χρόνια του σχολείου, άρα βρίσκονται σε αδιέξοδο όταν έχουν να αντιμετωπίσουν το συγκεκριμένο μάθημα. Πρόκειται γι’ αυτό που επισημαίνει στην ετήσια έκθεσή της η Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ), ότι οι φοιτητές δεν έχουν το υπόβαθρο για να παρακολουθήσουν τα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο. Η σημαντικότερη συνέπεια αυτού είναι η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των σπουδών τους ή, ακόμη, και η εγκατάλειψη των σπουδών.
 
Εισαχθέντες - Πτυχιούχοι
 
Στο διάγραμμα βλέπουμε την εξέλιξη του φοιτητικού πληθυσμού των Πανεπιστημίων από το 2003-2004 μέχρι το 2014-2015, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας. Η πράσινη γραμμή μας δείχνει τον αριθμό των φοιτητών που βρίσκονται στα κανονικά εξάμηνα της φοίτησής τους, δηλαδή σε ένα τμήμα τετραετούς φοίτησης μέχρι το 8ο εξάμηνο. Παρατηρούμε ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά αυτού του αριθμού την τελευταία δωδεκαετία. Η μπλε γραμμή δείχνει το πλήθος των φοιτητών που παίρνουν κάθε χρόνο πτυχίο. Ο αριθμός αυτός μένει περίπου σταθερός, με περίπου 30.000 φοιτητές να παίρνουν κάθε χρόνο το πτυχίο τους. Η κόκκινη γραμμή δείχνει το πλήθος των φοιτητών που έχουν ολοκληρώσει τα κανονικά εξάμηνα σπουδών και δεν έχουν πάρει το πτυχίο τους. Βλέπουμε ότι το 2004 ο αριθμός τους ήταν 106.925 φοιτητές και δώδεκα χρόνια μετά, το 2015 έφτασαν τους 213.098 φοιτητές. Πρόκειται για τους λιμνάζοντες φοιτητές, που κακώς αποκαλούνταν αιώνιοι.
 
Ο αριθμός τους, λοιπόν, διπλασιάστηκε σε δώδεκα χρόνια. Η οικονομική κρίση που βιώνουμε δεν αποτελεί μια αποτελεσματική εξήγηση, γιατί από 106.925 που ήταν το 2004 έφτασαν τους 178.826 το 2011, που αρχίσαμε να βιώνουμε την κρίση στο πετσί μας. Βλέπουμε, φυσικά, ότι μετά το 2013 προστέθηκαν περίπου 30.000 επιπλέον λιμνάζοντες φοιτητές και ένα μέρος αυτής της αύξησης οφείλεται και στην κρίση, αλλά η γραμμή είχε αρχίσει να τραβάει την ανηφόρα από πολύ νωρίτερα.
 
Η άποψή μου είναι ότι τα παιδιά δυσκολεύονται πολύ να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους γιατί δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στη δυσκολία των μαθημάτων.
 
Με την αλλαγή του συστήματος εισαγωγικών εξετάσεων που έγινε το 2000 επί υπουργίας Γεράσιμου Αρσένη, η ύλη των εξεταζομένων μαθημάτων μειώθηκε δραστικά, με αποτέλεσμα οι νέοι φοιτητές να υστερούν σε γνώσεις. Ταυτόχρονα άρχισε και μία συνεχής αλλαγή στο εξεταστικό σύστημα, που ξεκίνησε με πανελλήνιες εξετάσεις σε 14 μαθήματα στη Β και τη Γ Λυκείου, υπέστη τόσες πολλές συνεχείς και ουσιαστικές αλλαγές που αποσυντόνισαν τους πάντες. Ας θυμηθούμε μερικές: Καταργήθηκαν οι εξετάσεις στη Β Λυκείου, τα εξεταζόμενα μαθήματα μειώθηκαν από 14 σε 9, μετά σε 6 ή 7, μετά σε 4 ή 5 και τώρα η πλειοψηφία των υποψηφίων θα εξετάζεται σε 4 μαθήματα.
 
Οι συνεχείς αλλαγές συνοδεύτηκαν με συνεχείς περικοπές της ύλης, με αποτέλεσμα οι υποψήφιοι να γνωρίζουν όλο και λιγότερα πράγματα και να παπαγαλίζουν όλο και περισσότερο. Όλα αυτά έγιναν στην προσπάθεια να μειωθεί ο φόρτος εργασίας και το άγχος των υποψηφίων. Απέτυχαν και οι δύο στόχοι, αφού οι υποψήφιοι εξακολουθούν να εργάζονται πολύ σκληρά και να αγχώνονται υπερβολικά.
 
Αυτό που μας έμεινε είναι ο διπλασιασμός των λιμναζόντων φοιτητών, που δημιουργεί απόγνωση στους φοιτητές και τους οδηγεί σε αδιέξοδα. Τα στοιχεία αυτά τα έχει το Υπουργείο Παιδείας, εδώ και χρόνια, και η μόνη λύση που προτάθηκε είναι να διαγράφονται οι «αιώνιοι» φοιτητές.
 
Λύση που κινείται στη λογική «πονάει κεφάλι κόψει κεφάλι». Λύση σημαίνει να εντοπίσεις το πρόβλημα, να ψάξεις τις αιτίες που το δημιουργούν και να προσπαθήσεις με συγκεκριμένα μέτρα να το λύσεις, να μειώσεις δηλαδή τον αριθμό των λιμναζόντων φοιτητών. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έσκυψε στο πρόβλημα, κανείς δεν προσπάθησε να το διορθώσει και βρισκόμαστε πάλι να συζητάμε για ένα καινούριο σύστημα εισαγωγής, που φοβάμαι ότι, για ακόμα μία φορά, δεν θα αντιμετωπίζει το πραγματικό πρόβλημα.